สีกันไฟ Neocoat ทาได้ 2 วิธี คือลูกกลิ้งหรือแปรง และเครื่องพ่นไร้อากาศ (Airless) ลูกกลิ้งทำงานง่าย ไม่ต้องใช้อุปกรณ์และความชำนาญ ค่าสูญเสียต่ำ เหมาะกับพื้นที่เล็กและงานซ่อม เครื่องพ่นใช้คนน้อย ทำงานเร็ว แต่ต้องการช่างชำนาญ และค่าสูญเสียสูง เหมาะกับโครงหลังคาและพื้นที่ผิวเหล็กหลายร้อยตารางเมตร ทั้งสองวิธีต้องได้ฟิล์มแห้ง 500 ไมครอนต่อ2เที่ยวเท่ากัน
ผู้รับเหมาที่เลือกวิธีจากความเคยชินของทีม มักเจอสองปัญหาตรงข้ามกัน พ่นงานเสาไม่กี่ต้นแล้วสีหายไปกับละอองมากกว่าที่ติดเหล็ก หรือทาลูกกลิ้งโครงหลังคา 2,000 ตร.ม. แล้วงานลากไปหลายสัปดาห์ บทความนี้เทียบสองวิธีจากข้อมูลผลิตภัณฑ์ ให้วิธีคิดจำนวนถังเผื่อสูญเสีย และเกณฑ์เลือกตามหน้างาน ลำดับงานทั้ง 5 ขั้นอ่านได้ที่บทความขั้นตอนทาสีกันไฟ
หน้าสินค้าสีกันไฟ Neocoat สูตรน้ำมันและสูตรน้ำระบุสองวิธีนี้ไว้ในขั้นติดตั้งที่ 3 เหมือนกัน ตารางนี้ขยายจากข้อความนั้นและจากค่าที่หน้า Neocoat ระบุสำหรับเครื่องพ่น
สามแถวล่างของฝั่งสีเหมือนกันทั้งสองวิธี ความหนาต่อเที่ยว เวลาแห้ง และจำนวนเที่ยวที่วิศวกรกำหนดจากค่า Hp/A ไม่เปลี่ยนตามเครื่องมือ สิ่งที่เปลี่ยนคือเวลา จำนวนคน และปริมาณสีที่ต้องสั่งเผื่อ
สีกันไฟ 1 ถัง 22 กก. ทาได้ 23–25 ตร.ม. ต่อ2เที่ยวที่ 500 ไมครอน ตัวเลขนี้เป็นอัตราทางทฤษฎีที่สีทุกหยดไปอยู่บนเหล็ก หน้างานจริงมีสีติดลูกกลิ้ง ติดถาด ค้างในสายเครื่องพ่น และหายไปกับละออง ค่าสูญเสียของเครื่องพ่นสูงกว่าลูกกลิ้งตามที่หน้าสินค้าระบุ และสูงขึ้นอีกเมื่อพ่นเหล็กหน้าตัดเล็กอย่างโครงถัก เพราะละอองส่วนที่พ้นขอบเหล็กไม่ติดอะไรเลย
ตัวอย่างต่อไปนี้ใช้ค่าสูญเสียสมมติเพื่อแสดงวิธีคิด พื้นที่ผิวเหล็ก 1,000 ตร.ม. ทา 3 เที่ยวเพื่อให้ได้ 500 ไมครอน
ส่วนต่าง 8 ถังคือต้นทุนสีที่เครื่องพ่นแลกกับเวลาที่สั้นลงและจำนวนคนที่น้อยลง โครงการที่ค่าแรงและค่ารถกระเช้าต่อวันสูง ส่วนต่างนี้คุ้ม โครงการเสา ในโรงงานที่เข้าถึงง่าย ไม่คุ้ม ค่าสูญเสียที่ใช้เสนอราคาจริงขอได้จากฝ่ายขายพร้อมใบเสนอราคา วิธีคิดราคาต่อตารางเมตรอ่านได้ที่บทความราคาสีกันไฟต่อตารางเมตร
หน้า Neocoat ระบุค่าสำหรับเครื่องพ่นไร้อากาศไว้ที่หัวพ่นเบอร์ 311 มุม 60° และแรงดัน 2,500–3,000 PSI สีกันไฟชนิดขยายตัวมีเนื้อหนืดและของแข็งสูง เครื่องพ่นแบบใช้ลม (Air Spray) หรือ HVLP ที่ใช้กับสีน้ำมันทั่วไปดันเนื้อสีนี้ไม่ไหว ปั๊มไร้อากาศที่ทำแรงดันถึง 3,000 PSI ได้ต่อเนื่องเป็นเงื่อนไขแรกก่อนตัดสินใจพ่น
สูตรน้ำมันผสมทินเนอร์ 4K No.10 ในสัดส่วน 15–20% ตามที่ TDS ระบุ สัดส่วนต่ำกว่านั้นสีข้นจนหัวพ่นอุดและแนวพ่นขาด สัดส่วนสูงกว่านั้นสีเหลวจนย้อยและได้ฟิล์มแห้งบางกว่า 500 ไมครอนต่อเที่ยว ทินเนอร์ชนิดอื่นรวมทั้งทินเนอร์ 3A ต้องสอบถามฝ่ายขายก่อนใช้กับสีกันไฟ การเลือกทินเนอร์ให้ตรงกับสีแต่ละชั้นอ่านได้ที่บทความทินเนอร์ 3A ทินเนอร์ 2K และน้ำมันสน สูตรน้ำใช้น้ำสะอาดตามสัดส่วนใน TDS และไม่ใช้ทินเนอร์เลย
ช่างพ่นต้องคุมสามอย่างพร้อมกัน คือระยะปืนถึงผิว ความเร็วในการลากปืน และการซ้อนแนวพ่นแต่ละแนวประมาณครึ่งหนึ่ง เพื่อให้ฟิล์มเปียกสม่ำเสมอทั้งชิ้น ค่าความหนาเปียกที่ต้องได้เพื่อให้แห้งเป็น 500 ไมครอนอยู่ใน TDS ให้วัดด้วยหวีวัดฟิล์มเปียกระหว่างพ่น แล้ววัดฟิล์มแห้งด้วยเกจหลังแห้งอีกครั้ง การวัดฟิล์มเปียกใช้ปรับมือช่างระหว่างงานได้ แต่ใช้แทนค่า DFT ที่ส่งมอบไม่ได้ วิธีวัดและบันทึกอ่านได้ที่บทความการวัดความหนาฟิล์มแห้ง DFT
งานพ่นโครงถักที่ทำถูกต้องเริ่มด้วยแปรง ขอบเหล็ก หัวน็อต รอยเชื่อม และซอกข้อต่อของโครงถัก เป็นตำแหน่งที่ละอองพ่นเกาะบางกว่าผิวเรียบ ช่างจะทาเก็บตำแหน่งเหล่านี้ด้วยแปรงก่อน (stripe coat) แล้วจึงพ่นทั่วทั้งชิ้น จุดที่ต่ำกว่าเกณฑ์ในบันทึก DFT ของงานพ่นส่วนใหญ่อยู่ที่ตำแหน่งเหล่านี้เมื่อข้ามขั้นนี้ไป
อาคารที่ใช้งานอยู่เป็นอีกกรณีที่ลูกกลิ้งชนะ ละอองจากเครื่องพ่นลอยไปเกาะเครื่องจักร สินค้า และรถในระยะหลายเมตร การกั้นพื้นที่ด้วยผ้าใบทุกด้านมีต้นทุนและใช้เวลาไม่น้อยกว่าเวลาที่การพ่นประหยัดได้ในงานขนาดเล็ก Neocoat สูตรน้ำที่ไม่มีกลิ่นทินเนอร์ทาด้วยลูกกลิ้งในพื้นที่ที่มีคนทำงานอยู่ได้ โดยต้องมีอากาศถ่ายเทสะดวกตามที่หน้าสินค้ากำหนด
งานซ่อมและงานทาเสริมหลังวัด DFT ใช้ลูกกลิ้งหรือแปรงทุกกรณี จุดที่วัดได้ 500 ไมครอนจากที่กำหนด 500 ต้องการสีเพิ่มเฉพาะจุดนั้น การตั้งเครื่องพ่นเพื่อทาเสริมสิบจุดในโรงงาน ใช้เวลาล้างเครื่องมากกว่าเวลาทา
ทั้งสองวิธีใช้เกณฑ์เดียวกันเรื่องสภาพอากาศ ห้ามทาตอนอากาศชื้นจัดหรือมีน้ำค้าง เพราะฟิล์มจะไม่เซ็ตตัวและเป็นฟองหรือลอกภายหลัง วัดอุณหภูมิและความชื้นก่อนเริ่มแต่ละเที่ยวตาม TDS
ระบบสีสามชั้นยังเหมือนเดิม คือรองพื้น Neocoat Primer Grey Oxide ถัง 25 กก. ทาได้ 60–80 ตร.ม. บนผิวที่เตรียมถึงเกณฑ์ ตามด้วยสีกันไฟหลายเที่ยว และสีทับหน้า การเตรียมผิวอ่านได้ที่บทความการเตรียมผิวเหล็กก่อนทาสีกันไฟ และสีทับหน้าที่บทความสีทับหน้าสีกันไฟ
ความหนาต่อเที่ยวยังเป็น 500 ไมครอน บทความขั้นตอนทาสีกันไฟของเราเตือนไว้ว่าไม่เร่งทาหนาชั้นเดียว ข้อนี้ใช้กับเครื่องพ่นเป็นพิเศษ เพราะปั๊ม 3,000 PSI วางเนื้อสีหนา 1,000 ไมครอนในแนวเดียวได้ แต่ฟิล์มหนาเกินจะย้อย แห้งไม่ทั่ว และกักตัวทำละลายไว้ข้างใน การพ่น 3 เที่ยวห่างกันเที่ยวละ 4 ชั่วโมงใช้เวลามากกว่า แต่ได้ฟิล์มที่วัดผ่านและไม่ต้องทำใหม่
การวัด DFT หลังทุกเที่ยว บันทึกทุกจุด และให้วิศวกรผู้ควบคุมงานลงนาม ใช้แผนเดียวกันทั้งสองวิธี โครงการที่ใช้บริการควบคุมงานสีกันไฟ วิศวกรจะกำหนดจำนวนจุดวัดตามวิธีที่เลือก งานพ่นมักถูกกำหนดจุดวัดที่ขอบและข้อต่อมากกว่างานลูกกลิ้ง
ส่งพื้นที่ผิวเหล็ก ประเภทโครงสร้าง (เสาคาน หรือโครงถัก) สถานะอาคาร (ยังไม่เข้าใช้ หรือใช้งานอยู่) และกำหนดเสร็จที่ต้องการ มาที่ทีมงาน ทีมจะแนะนำวิธีทาที่เหมาะ คำนวณจำนวนถังพร้อมค่าเผื่อสูญเสียของวิธีนั้น และเสนอราคากลับภายใน 24 ชั่วโมง โทร 086-339-4682 หรือแอด LINE
ไม่ได้ TDS กำหนดฟิล์มแห้ง 500 ไมครอนต่อ2เที่ยว และให้ทาทับเที่ยวถัดไปหลัง 4 ชั่วโมงที่ 25–30°C ฟิล์มที่พ่นหนาเกินในเที่ยวเดียวจะย้อยและกักตัวทำละลาย ค่า DFT ที่วัดได้อาจถึงเกณฑ์ในวันนั้น แต่ฟิล์มไม่แน่นและอาจร่อนภายหลัง
หน้าสินค้าระบุเฉพาะเครื่องพ่นไร้อากาศ สีกันไฟมีเนื้อหนืดกว่าสีน้ำมันทั่วไปมาก เครื่องพ่นใช้ลมดันเนื้อสีออกได้ไม่สม่ำเสมอและได้ฟิล์มบาง ถ้ามีเฉพาะเครื่องพ่นใช้ลม ให้ใช้ลูกกลิ้งแทน
สูตรน้ำมันล้างด้วยทินเนอร์ 3A อินทนิลทันทีหลังเลิกงานแต่ละช่วง สีที่แห้งค้างในสายและหัวพ่นทำให้ต้องเปลี่ยนอะไหล่ สูตรน้ำล้างด้วยน้ำสะอาดก่อนสีเริ่มเซ็ตตัว
ต้อง สีทับหน้ามีหน้าที่กันความชื้น ไม่ใช่ปรับผิว ฟิล์มที่พ่นเรียบกว่าทำให้สีทับหน้าคลุมได้ในเที่ยวเดียวเป็นส่วนใหญ่ ส่วนผิวลูกกลิ้งมักต้องทับหน้า 2 เที่ยว

ผู้เชี่ยวชาญสีกันไฟ Neocoat & วัสดุกันไฟครบวงจร มาตรฐาน ISO 834 / ASTM E119 รับรองโดยวุฒิวิศวกรโยธา